Interview : Microsoft Thailand Innovative Teacher 2010
วันนี้เรามารู้จักครูไทยในทีม Thailand Innovative Teacher ปี 2010 คนแรกที่ได้เข้าร่วมนำเสนอผลงานใน Microsoft Innovative Educator Forum ในปี 2010 และได้รับรางวัลชนะเลิศ Thailand’s Winner นั่นคือ อาจารย์รุ่งกานต์ วังบุญ จากโรงเรียนปรินส์รอแยลส์วิทยาลัย จังหวัดเชียงใหม่
“สวัสดีคะดิฉันนางรุ่งกานต์ วังบุญ จากโรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย จ.เชียงใหม่ มีความภูมิใจนำเสนอผลงานชื่อ สร้างโปรแกรมเมอร์น้อยด้วยโปรแกรม
(Grow Little Geek with This Program) เป็นผลงานที่ใช้ในกลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี ช่วงชั้นที่ 4 ค่ะ”
แรงบันดาลใจในการสร้างผลงานนี้คืออะไรครับ
“การเขียนโปรแกรมเป็นสิ่งที่น่ากลัว เพราะมีแต่ code เข้าใจยาก เวลาพิมพ์ผิดแม้แต่ตัวเดียวก็ไม่สามารถดูผลลัพธ์ได้ ต้องมานั่งหา error เสียเวลาจนทำให้นักเรียนรู้สึกเบื่อ กลัว และท้อแท้ ส่วนด้านครูก็มีปัญหาในส่วนการอธิบาย เพราะเป็นเรื่องของนามธรรม อธิบายยากมาก”
“บ่อยครั้งที่ ครูจะต้องบอกนักเรียนเสมอว่า สิ่งที่สำคัญในการเขียนโปรแกรมคือ logic (การคิดอย่างมีเหตุและผล) มากกว่า syntax (เครื่องหมายวรรคตอน สัญญาลักษณ์) และ โปรแกรมที่เป็นแรงบัลดาลใจสร้างสรรค์ผลงานนี้ จากโปรแกรม scrath ที่พัฒนาจากมหาวิทยาลัย MIT ( Massachusetts Institute of Technology) ดังนั้นครูจึงรวบรวมชุดคำสั่งต่างๆไว้ในตัวต่อ(lego) ที่พร้อมใช้ ทำให้นักเรียนสามารถสร้างโปรแกรมได้โดยไม่ต้องกังวลกับเครื่องหมาย สัญญาลักษณ์ต่างๆ ทำให้เข้าใจ logic การเขียนโปรแกรม แล้วสามารถเรียนการเขียนภาษาอื่นๆ ได้อย่างสบาย”
แล้วคุณครูมีวิธีการนำมาใช้ในห้องเรียนจริงอย่างไรครับ
“การใช้งานโปรแกรมมีสองทางคือถ้าเป็นโรงเรียนในการติดต่อโดยตรง(เครือข่ายครูคอมพิวเตอร์) จะได้รับตัวติดตั้งโปรแกรม พร้อมการอบรมการใช้ให้ครูผู้สอน และทางที่สอง คนที่สนใจทั่วไปสามารถเข้าไปใช้ได้เลยในระบบอินเตอร์เน็ตผ่านทาง www.prc.ac.th
ซึ่งข้อมูลในกราฟจะได้มาจากโรงเรียนที่มีการติดต่อกันโดยตรง”
|
“การนำโปรแกรมนี้ไปใช้ในลักษณะสื่อการสอนประกอบในห้องเรียนในห้อง ประกอบการบรรยายสลับการใช้โปรแกรม และสามารถนำกลับไปเรียนรู้เองได้ ซึ่งลักษณะการสอนจะแล้วแต่ธรรมชาติของนักเรียนแต่ละโรงเรียนบางโรงเรียนนำไปเป็นสื่อเสริม บางโรงเรียนก็นำเข้ามาประกอบเป็นสื่อหลัก ขึ้นอยู่กับความเหมาะสมของแต่ละโรงเรียน”
|
บรรยากาศในชั้นเรียนเมื่อนำนวัตกรรมมาใช้ในห้องเรียนเป็นอย่างไร
“เนื่องจากในการเรียนการสอนวิชาคอมพิวเตอร์พบว่า นักเรียนมีความชื่นชอบ มีความสุข อยากเรียนรู้มากๆ แต่ขณะที่สอนมาถึงในส่วนการเขียนโปรแกรม กลับตรงกันข้ามมากเพราะนักเรียนมีพฤติกรรมที่เห็นชัดเจนคือ น.ร. รู้สึกเบื่อ ไม่สนุก ไม่มีความสุข, รู้สึกว่ายากเกินไป แล้วทำให้รู้สึกกลัวการเขียนโปรแกรม หลายครั้งครูอธิบายให้
นักเรียนเข้าใจได้ยากเพราะ เป็นเรื่องของนามธรรม”
“ดังนั้นครูจึงนำปัญหามาพูดคุยกับเพื่อนครูสอนคอมพิวเตอร์ภายใน ร.ร. พูดในการประชุมครูคอมพิวเตอร์ระหว่างร.ร.ของจังหวัด และภาคเหนือพบว่า ปัญหานี้ไม่ใช่
เรื่องแปลก แต่เป็นปัญหาเรื้อรังมานาน เพราะเป็นปัญหาที่พบจนเป็นเรื่องธรรมดา เคยชิน ดังนั้นดิฉันจึงหาพยายามเปลี่ยนวิธีการสอน กระบวนการเรียนแบบต่างๆ แต่พฤติกรรมที่ไม่ชอบและกลัวการเขียนยังมีอยู่เช่นเดิม ดังนั้นดิฉันจึงทำวิจัยชั้นเรียน พบว่านักเรียนร้อยละ 95.16 ไม่ชอบการเรียนเขียนโปรแกรมสาเหตุเนื่องจาก
1. นักเรียนไม่ชอบพิมพ์ codeยาวๆ อีกทั้งพิมพ์ผิดแค่ตัวเดียวก็เกิดปัญหา error อีก
2. มีความกังวลเรื่องการพิมพ์ผิดไวยกรณ์ syntax
3. ไม่เห็น output ในการเขียนทันที
4. น.ร. ขาด logic ในการคิด”
คุณครูได้พัฒนานักเรียนในขั้นต่อไปอย่างไรบ้างครับ
“การพัฒนาได้ต่อยอดขึ้นไปอีกเมื่อเด็กนักเรียนที่ไม่เคยคิดสนใจการเขียนโปรแกรม ได้ใช้โปรแกรมนี้ จำนวน 6 คนสามารถสร้างสรรค์ผลงานโดยการเขียนโปรแกรม
เข้าประกวดในการแข่งขันโครงการการแข่งขันโปรแกรมคอมพิวเตอร์แห่งประเทศไทย ครั้งที่ 12 (NSC 2010) จัดโดยหน่วยงานรัฐบาลไทย ที่ใช้ชื่อว่าศูนย์เทคโนโลยีอิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์แห่งชาติ (Nectec) ได้รับรางวัลที่ 1 ระดับประเทศ ประเภทสื่อการเรียนการสอน และรางวัลชมเชย ประเภทเพื่อความบันเทิง”
รู้สึกอย่างไรกับรางวัลที่ได้รับ
“รู้สึกดีใจ พร้อมกับความกังวลในการเป็นตัวแทนเพื่อไปแข่งขันต่อไปในระดับโลก ซึ่งจริง ๆ แล้วการเข้าร่วมโครงการ Microsoft Innovative Teacher 2010 ได้รับอะไรมากกว่าที่คิด ได้มิตรภาพจากเพื่อนครู และได้แลกเปลี่ยนประสบการณ์ความรู้เกี่ยวกับการใช้ ICT กับการเรียนการสอนมากขึ้น”
อยากให้แนะนำโครงการและเป็นกำลังใจให้กับคุณครูท่านอื่น ๆ ครับ
“ขอเป็นครูคนหนึ่งที่เป็นกำลังใจให้กับครูทุกคนคะ เพราะครูเป็นอาชีพที่ต้องทำงานหนัก และเยอะมากการที่จะมีเวลาในการพัฒนา หรือใช้ ICT มาใช้ในการเรียนการสอนไม่ใช่เรื่องง่ายเลย อย่างไงแล้ว ไม่ว่าผลออกมาเป็นอย่างไร ขอให้ครูภูมิใจในผลงานของตนเอง แล้วนำเผยแพร่ ให้เกิดประโยชน์แก่นักเรียนต่อไป เพราะสิ่งที่เกิดกับนักเรียนนั้นแหละ คือรางวัลที่ยิ่งใหญ่กว่าสำหรับความเป็นครูของเราคะ”